για-τη-δημοσιογραφική-προβολή-του-ντοκιμαντέρ

Έγινε και η δημοσιογραφική προβολή της ταινίας το πρωί στον μικρό Δαναό, εκεί που θ'αρχίσει να προβάλλεται από την ερχόμενη Πέμπτη. Πήγαμε καλά από προσέλευση δημοσιογράφων, περίπου 15 άνθρωποι ήρθαν για να δουν και να γράψουν. Μεταξύ αυτών, ο Δανίκας που πλέον βάζει αστεράκια μόνο στο Αθηνόραμα, ο Καπράνος από τα ΝΕΑ που αντικατέστησε τον Δανίκα στην κριτική κινηματογράφου, ο αγαπητός μου φίλος Σιδερής Πρίντεζης από το Δεύτερο Πρόγραμμα, κριτικοί επίσης από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, τον ΔΡΟΜΟ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και αρκετά διαδικτυακά sites. Στους κριτικούς από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, το ΕΘΝΟΣ, τη LIFO και την ATHENS VOICE θα σταλεί dvd της ταινίας, ενώ συγκινητική είναι ήδη η προθυμία για κομμάτι από τη Βένα Γεωργακοπούλου και την Ευάννα Βενάρδου στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ των ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ και την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ αντίστοιχα.

 

Εννοείται πως απέφυγα να ζητήσω feedback των δημοσιογράφων από την Άντυ Δημοπούλου, την υπεύθυνη Γραφείου Τύπου του Δαναού. Ο καθένας είναι ελεύθερος φυσικά να γράψει ότι θέλει και σίγουρα δε μπορούμε ν' αρέσουμε σε όλους. Εμένα μου αρκεί που η ταινία μου αρέσει πρωτίστως σε μένα τον ίδιο, τους ανθρώπους που με περιβάλλουν και το στενό οικογενειακό περιβάλλον της Κατερίνας Γώγου. Από κει και πέρα, όποιος έχει να γράψει κάτι συμβουλευτικό, έστω και αρνητικό, να τον ακούσω χίλιες φορές. Τυχαίνει, βλέπεις, νά'μαι κι εγώ κριτικός και να ξέρω καλά πως παν αυτά. Επίσης, με την ίδια άνεση μπορώ να οσμιστώ και την εμπάθεια κι εκεί θά'μαι αμείλικτος. Ας περιμένουμε όμως μέχρι την άλλη Πέμπτη που οι εφημερίδες θα βγουν μαζί με την ταινία στον Δαναό.

one-more-cup-of-coffee-for-the-road

Ένας - ένας οι φίλοι εγκαταλείπουν την Αθήνα, δέσμιοι της ανεργίας, της αεργίας και της κατάθλιψης. Διώχνουν πρώτα όλα τους τα πράγματα για τα χωριά και τις πόλεις τους και μετά φεύγουν κι οι ίδιοι. Το λυπηρό είναι πως τούτοι οι άνθρωποι είναι νέοι, στην πιο παραγωγική περίοδο της ζωής τους, μα αντί να σκέφτονταν το επόμενο βήμα - που λένε, μάζευαν ένα-ένα τα λιγοστά ευρώ για να πληρώσουν το νοίκι και τη θέρμανση. Σήμερα χάνω κι εγώ δυο φίλους, των οποίων η παρέα και η καθημερινότητα πολύ θα μου λείψουν. Χαμογελάω σαν τους θυμάμαι να μου λένε να μη φύγω εκτός Αθηνών, λίγους μήνες πριν που μου προτάθηκε μόνιμη δουλειά σε νησί των Δωδεκανήσων. Τώρα αυτοί είναι που εγκαταλείπουν πρώτοι το πλοίο. Τους καταλαβαίνω ωστόσο. Ίσως να την έκανα κι εγώ άμα είχα καβάντζα κάπου αλλού, ώστε να μη χρειάζεται να τραβάω πενηντάευρα μια φορά τη βδομάδα απ' τους δικούς μου για τα τσιγάρα και τη σίτηση μου. Σκέφτομαι απλά ότι τα γέλια κι οι χαρές στις μαζώξεις στο σπίτι μου θα σταματήσουν πια, αν δε σταματήσουν κι οι ίδιες οι μαζώξεις. Καλά που έχω την ταινία να τρέχει και να πηγαίνει και καλά, αλλιώς δε θα την πάλευα με το φευγιό των φίλων μου. Είναι διαφορετική συνθήκη απ' αυτό που μού'χε πει πριν πολλά χρόνια η Μαρίζα η Κωχ και που ισχύει απόλυτα: Θα'ρθεί καιρός που θα χαθείς με τους πιο δικούς σου ανθρώπους κι ας μένουν δυο δρόμους παρακάτω από σένα, όχι γι' άλλο λόγο, αλλά γιατί η πόλη αυτή τρώει τους ανθρώπους της...Εν προκειμένω, μια κοινωνία, μια χώρα ολόκληρη, άρρωστη και σάπια απ' τα θεμέλια της, τρώει τους ανθρώπους της και καταστρέφει τα πιο δημιουργικά κύτταρα της. Πεισμώνω και φωνάζω από μέσα μου στους υπεύθυνους της καταστροφής ότι εμένα τουλάχιστον δε θα με φάνε! Βάζω μπροστά ως άμυνα τις εννέα μέρες που μεσολαβούν πριν την έξοδο της ταινίας μου στους κινηματογράφους, τις πολλές άλλες δραστηριότητες μου, τα επερχόμενα ταξίδια εντός κι εκτός συνόρων, έτσι, σα χρονοδιάγραμμα σωτηρίας. Ανακαλύπτω ανέκδοτα ημιτελή έργα της Λένας Πλάτωνος, γνωρίζω νέα αξιόλογα πρόσωπα, εξακολουθώ να πηγαίνω στον οδοντίατρο για να φτιάξω τα δόντια μου, κοιμάμαι και ξυπνάω με καινούργιους καλούς δίσκους, στοιβάζω βιβλία δίπλα μου το ένα μετά το άλλο, ξεχνάω ταινίες στο dvd player που παίζουν λούπα, τηλεφωνώ σε όσους απόμειναν εδώ τέλος πάντων, όχι συχνά, μια και οι λογαριασμοί έγιναν δυσβάστακτοι πια. Και σήμερα σούπα θα φάμε - χορτόσουπα - ή το πολύ-πολύ μακαρόνια σκέτα με λίγο τριμμένο τυρί. Για την ώρα αυτή, μου αρκεί ένας καφές ζεστός και πρωινός στην υγειά των φίλων μου που ετοιμάζονται να ταξιδέψουν.

 

* ο τίτλος του post είναι στίχος του Bob Dylan φυσικά.

από-το-αφιέρωμα-στην-κατερίνα-γώγου-στην-πάτρα

Έγινε το αφιέρωμα στην Κατερίνα Γώγου χθες στο δισκοπωλείο Discover της Πάτρας, όπου παρουσιάστηκαν το βιβλίο-cd Πάνω-κάτω η Πατησίων και το ντοκιμαντέρ Κατερίνα Γώγου-Για την αποκατάσταση του μαύρου. Από δεξιά, ο ποιητής-εκδότης Γιώργος Χρονάς, η φιλόλογος-συγγραφέας Χριστίνα Κόκκοτα, εγώ και δίπλα μου ο ηθοποιός Δημήτρης Παπαδάτος.

Φτάσαμε στην Πάτρα μεσημέρι και ήπιαμε ένα καφέ με τον Χρονά, την Κόκκοτα και τον τραγουδοποιό Αλέξανδρο Αλεξάνδρου στο ξενοδοχείο Βυζαντινό, στο οποίο και φιλοξενηθήκαμε. Εδώ έμενε και ο Χριστόδουλος...έσπευσε να μας ενημερώσει ο σερβιτόρος. Σιγά το πράγμα! Βυζαντινό λέγεται, Αρχιεπίσκοπος ήταν αυτός, που αλλού θά'βρισκε καλύτερα; 

Το πρόγραμμα μετά είχε πέρασμα από το βιβλιοπωλείο Discover για να βλέπαμε αν όλα ήταν ΟΚ για τη βραδινή εκδήλωση. Και ήταν! Σε ένα μεγάλο πάγκο, απλωμένα όλα τα βιβλία της Γώγου, το τεύχος - αφιέρωμα της Οδού Πανός και φυσικά η πρόσφατη έκδοση Πάνω-κάτω η Πατησίων.

Περνώντας από το μεγαλύτερο δισκοπωλείο της Πάτρας, αμέσως μετά, βρήκα σε περίοπτη θέση και το βιβλίο-cd Τα μάτια της Γιώτας Γιάννα, το οποίο παρεμπιπτόντως παρουσιάζουμε απόψε το βράδυ στη Χελώνα του Σταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου στο Γκάζι. Θα μιλήσουμε ο Γιώργος Χρονάς, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Ν. Μανιάτης κι εγώ. Η Γιώτα Γιάννα φυσικά, συνεπικουρούμενη από πιάνο, κιθάρα, μπουζούκι και κρουστά, θα ερμηνεύσει όλο το ρεπερτόριο του cd της και όχι μόνο. Ωστόσο, χθες, μια και τα Μάτια της Γιώτας Γιάννα κοσμούν ήδη τη δισκοθήκη μου, προτίμησα ν' αγοράσω σε χαμηλή τιμή το θρυλικό σάουντρακ του Nino Rota από τον Νονό! Στον δε Αλέξανδρο Αλεξάνδρου πρότεινα να πάρει το δεύτερο άλμπουμ του Βρετανού Nick Drake από τα 70s για να μάθει τι εστί original ποιητική folk μπαλάντα! 

Λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι είχαμε τραπέζωμα στην οικία της Ζέττας Ζάχου, καλής δημοσιογράφου και αγαπημένης φίλης του Χρονά. Φάγαμε φασολάδα από τα χεράκια της μάνας της, χαβιάρι και ήπιαμε ένα υπέροχο σπιτικό κρασί. Η Ζέττα είναι φανατική αναγνώστρια των Ασμάτων και Μιασμάτων και πολλές φορές έχει διαβάσει κείμενα από δω μέσα στις εκπομπές της, όπως μας έλεγε.

Που χρόνος για ξεκούραση; Στις 5 τ' απόγευμα έπρεπε να είμαστε στο στούντιο του ΣΚΑΪ Πάτρας, καλεσμένοι στην εκπομπή Πατρινός είσαι και φαίνεσαι της Ζέττας Ζάχου. Από τις πιο καλές και σοβαρές εκπομπές που είχα την τιμή να παραστώ για τη Γώγου! Διαβάστηκαν κείμενα και ακούστηκαν αρκετά τραγούδια από την έκδοση Πάνω-κάτω η Πατησίων.

 

Η εκδήλωση ξεκίνησε κατά τις 9 το βράδυ. Πρώτος μίλησε ο Χρονάς. Παρουσίασε το Πάνω-κάτω η Πατησίων και διάβασε την περίφημη νεκρολογία του για τη Γώγου πού'χε πρωτοδημοσιευθεί το 1993. Οι ηθοποιοί Δημήτρης Παπαδάτος και Στέλιος Σοφός διάβασαν ποιήματα της Γώγου. Χάρηκα που βρεθήκαμε πάλι με τον Παπαδάτο στην Πάτρα, με αφορμή την εκδήλωση αυτή, αφού ο Δημήτρης διαβάζει μεσ' στην ταινία το ποίημα της Γώγου για τη Μοναξιά. Η φιλόλογος και συγγραφέας Χριστίνα Κόκκοτα, εν συνεχεία, έκανε μία εξαιρετική εισήγηση στον ποιητικό κόσμο της Κατερίνας Γώγου. Όσο για μένα, όταν έμαθα ότι στην αίθουσα βρισκόταν μια ολόκληρη τάξη μαθητών λυκείου και μάλιστα νυχτερινού, αντί να μιλήσω για την ταινία, προτίμησα να σηκώσω την καθηγήτρια από το κάθισμα της για να τη χειροκροτήσει σύσσωμη η αίθουσα. Της αξίζουν συγχαρητήρια! Σε εποχές με τον νεοναζισμό να εισχωρεί στα σχολεία της χώρας, η γυναίκα αυτή έφερε τους μαθητές της σε ένα αφιέρωμα στη Γώγου!

 

Σας περιμένουμε απόψε στη Χελώνα (Δεκελέων 26, Κεραμεικός), στη δισκοπαρουσίαση της Γιώτας Γιάννα. Είσοδος ελεύθερη. Ώρα έναρξης: 20.30

από-αύριο-η-αφισοκόλληση-και-τα-ραδιοφωνικά-σποτ-του-ντοκιμαντέρ

Σήμερα παρέλαβα τις αφίσες και τα flyers του ντοκιμαντέρ από το Γραφείο Τύπου του κινηματογράφου ΔΑΝΑΟΣ. Μιλάμε για μεγάλη...γκαύλα! Από αύριο θ' αρχίσει η αφισοκόλληση και η διανομή τους στο κέντρο της Αθήνας, Εξάρχεια, Κολωνάκι, στην Καλών Τεχνών, σε παν/μιακές σχολές κ.α. Μέχρι το τέλος της εβδομάδας θ' αρχίσει να παίζεται και το ραδιοφωνικό μας σποτάκι Στο Κόκκινο 105,5 και στον Εν Λευκώ.

Φτιάχτηκαν δύο σποτάκια για την ακρίβεια: Το πρώτο, που θα παίζεται Στο Κόκκινο 10,5 γράφτηκε χθες στο στούντιο του σταθμού με χαλί ένα μουσικό θέμα του Κωνσταντίνου Τσιώλη από την ταινία και σπικάζ από τον φίλο μου, στιχουργό Δημήτρη Αναγνωστόπουλο.

Πάι καλά που τελευταία στιγμή βρήκα τον Δημήτρη και δέχτηκε να το κάνει κι ήπιαμε κι ένα καφέ μετά από πολύ καιρό στο Σύνταγμα.

Το δεύτερο σποτ, για τον Εν Λευκώ, θα περιέχει ως χαλί το Εμένα οι φίλοι μου των Magic de Spell σε ποίηση Γώγου και σπικάζ από άγνωστη, μέχρι στιγμής, φωνή. Καλή τύχη νά'χουν και τα δύο!

Στο Κόκκινο 105,5 πάντως ο ηχολήπτης Αχιλλέας Φακόπουλος έβαλε τα δυνατά του και το σποτάκι ήταν ετοιμοπαράδοτο μέσα σε μισή ώρα μόνο! Great! Αύριο αναχωρούμε πρωί-πρωί με τον Χρονά και τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου για Πάτρα, όπου θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ και θα παρουσιαστεί η έκδοση Πάνω-κάτω η Πατησίων!

το-mediasoup-και-η-αφίσα-του-ντοκιμαντέρ

Η αφίσα του ντοκιμαντέρ με τα λογότυπα του κινηματογράφου ΔΑΝΑΟΣ και των χορηγών επικοινωνίας απάνω. Η εικαστική - γραφιστική επιμέλεια είναι του Πέτρου Παράσχη και η φωτογραφία της Κατερίνας Γώγου του Διονύση Πετρουτσόπουλου. Στο ακόλουθο link με το mediasoup, που βρίσκεται και μεταξύ των χορηγών μας, διαβάστε ένα πρώτο άρθρο για τη διανομή της ταινίας: http://www.mediasoup.gr/node/67800

το-promo-του-doc-ο-ζέπος-και-η-καραΐνδρου-στο-μετρό

Το πρωί είχα ραντεβού με το team του κιν/φου Δαναός να τρέξουμε το promo της ταινίας. Κάνουν πολύ σοβαρή δουλειά οι άνθρωποι, τόσο που, ως σκηνοθέτης, χαίρομαι που βγαίνει εκεί η δουλειά μου. Θα γίνει σποτάκι για τον Εν Λευκώ και Στο Κόκκινο 105.5, θα τυπωθούν γιγαντοαφίσες και flyers, ενώ ήδη ως χορηγοί επικοινωνίας κλείστηκαν οι εφημερίδες Η Εποχή, Το Ποντίκι και 6 Μέρες, το mediasoup και το onlytheater της Σεμίνας Διγενή και φυσικά τα προαναφερθέντα ραδιόφωνα. Η δημοσιογραφική προβολή δρομολογείται μεταξύ 26 και 28 Φεβρουαρίου στον Δαναό, μια εβδομάδα δηλαδή πριν βγει η ταινία. Επίσης, κατόπιν απαίτησης του Ηλία, του ιδιοκτήτη του κιν/φου, την Παρασκευή 8 Μαρτίου, αμέσως μετά την τρίτη και τελευταία προβολή της ημέρας, γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα παρά κάτι, το κοινό της αίθουσας θα έχει την ευκαιρία να συζητήσει για ό,τι είδε, με μένα, την ηθοποιό Λουκία Μιχαλοπούλου και τον ποιητή Γιώργο Χρονά. Πόσο χάρηκα όταν μού'πε η Λουκία ότι στις 9 του Μάρτη θα ξημερώνουν τα γενέθλια της κι όλοι μαζί θα βρισκόμαστε μεσ' στην αίθουσα ενώπιον του κοινού. Μ' αυτά και μ' αυτά τα ωραία, ένιωσα την ανάγκη να κάνω μια αλλαγή πάνω μου και πήγα και ξύρισα σχεδόν το κεφάλι μου.

Έχω και τον Ζέπο μου εδώ που σε λίγους μήνες γίνεται τριών ετών και που, όπου κι αν πάω, ότι κι αν κάνω μεσ' στο σπίτι, θέλει να κολλάει στο λαιμό μου. Συχνά σκέφτομαι να γινόταν να του βάλω ένα σχοινάκι και να τον δέσω πάνω μου σαν...χαϊμαλί. Όταν, δε, την αράζει πάντα δίπλα μου, εκεί που γράφω, το σώμα του θυμίζει βιολί. Παρεμπιπτόντως, σήμερα στο μετρό, έτσι όπως καθόμουν στην αποβάθρα δάκρυσα ασυναίσθητα. Γιατί κλαίτε; Έχετε κάτι; Με ρώτησε ένα κορίτσι. Δεν έχω τίποτα, απάντησα, απλά συγκινήθηκα απ' την Άρια της Ρόζας της Καραΐνδρου που ακούμε απ' τα μεγάφωνα. Το κορίτσι έφυγε και μαζί του έφυγε και το τραίνο που εν τω μεταξύ είχε έρθει. Εγώ ωστόσο έμεινα εκεί και περίμενα το επόμενο, μόνο και μόνο για να μη χάσω τη συγκίνηση της ακρόασης της Καραΐνδρου μεσ' στο μετρό. Αν δεν ειν' αυτό μια μικρή επιβολή του Καλού επί του Κακού, τότε τι άλλο μπορεί να είναι;

οι-δύο-μαλάκες

Με τον Ανδρέα, τον φίλο και καθηγητή μου στη σχολή κινηματογράφου, για μια δεκαετία κάναμε κολλητή παρέα και όλο σκαρώναμε διάφορα καλλιτεχνίζοντα λούμπεν projects, τα οποία φυσικά έμεναν στην αφάνεια, τουτέστιν ουδέποτε πραγματοποιούνταν. Στο πλαίσιο αυτό κάποια στιγμή σκεφτήκαμε να στείλουμε έναν πιλότο για καθημερινή εκπομπή στο τότε νεοσύστατο MEGA CHANNEL. Τίτλος της θα ήταν Οι δύο Μαλάκες - τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο - και τα θέματα μερικών επεισοδίων ήταν τα εξής: Σε ένα απ' αυτά θα ανοίγαμε λάκκους στην άσφαλτο και θα κλωτσάγαμε γέρους και γριές να πέσουν μέσα. Σε ένα άλλο θα χυμάγαμε σε ζευγαράκια στα πάρκα και θα δαγκώναμε χωρίς λόγο. Και σε ένα άλλο πάλι θα βγαίναμε παγανιά με πριόνια και θα κόβαμε όσα δέντρα είχαν απομείνει στους δρόμους της Αθήνας. Μόνοι μας τα λέγαμε, μόνοι μας γελούσαμε φυσικά. Αλλά το πιο αστείο ήταν όταν σκεφτόμασταν τον Νίκο Χατζηνικολάου να λέει στο δελτίο ειδήσεων: Μείνετε συντονισμένοι στο MEGA, ακολουθούν αμέσως τώρα οι Δύο Μαλάκες! Έπρεπε να έχει γυριστεί αυτή η σειρά, γαμώτο...